Równe traktowanie

CZYM JEST RÓWNE TRAKTOWANIE?

Każdy ma prawo do równego traktowania, a to znaczy, że zabroniona jest jakakolwiek forma dyskryminacji i przemocy, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną.

KIEDY MAMY DO CZYNIENIA Z DYSKRYMINACJĄ?

Z dyskryminacją mamy do czynienia kiedy jesteśmy traktowani mniej korzystanie ze względu na:

  • rasę,
  • pochodzenie etniczne,
  • narodowość,
  • religię/wyznanie/światopogląd,
  • niepełnosprawność,
  • wiek,
  • orientację seksualną,
  • płeć.

Są to tzw. cechy prawnie chronione. 

Dyskryminacja może mieć charakter bezpośredni i pośredni.

CZYM JEST DYSKRYMINACJA BEZPOŚREDNIA?

Z dyskryminacją bezpośrednią mamy do czynienia, kiedy dana osoba, ze względu na osobistą cechę, z jednej lub z kilku przyczyn jest lub mogłaby być traktowana gorzej niż inne osoby w podobnej sytuacji.

Przykład: Stypendium wypłacane studentkom jest mniejsze niż to, wypłacane studentom. Jest to klasyczny przykład dyskryminacji ze względu na płeć.

CZYM JEST DYSKRYMINACJA POŚREDNIA?   

Z dyskryminacją pośrednią mamy do czynienia, kiedy pozornie neutralne regulacje czy kryteria, pozbawiają daną osobą ze względu na jedną lub wiele cech chronionych równego dostępu i stawiają ją w niekorzystnej sytuacji.

Przykład: Osoby, które wystartują w konkursie tanecznym będą miały szansę na lepszą ocenę w zajęć z historii tańca. Sytuacja ta ukazuje klasyczną dyskryminację pośrednią osób z niepełnosprawnością.

Warto podkreślić, że dyskryminacja pośrednia może być usprawiedliwiona, kiedy „postanowienie, kryterium lub działanie jest obiektywnie uzasadnione ze względu na zgodny z prawem cel, który ma być osiągnięty, a środki służące osiągnięciu tego celu są właściwe i konieczne”. (Art. 83a. §4 pkt.2 Kodeksu pracy)

WARTO PAMIĘTAĆ!
Do dyskryminacji dochodzi także, kiedy w jakiejkolwiek formie ma miejsce nakazywanie lub zachęcanie drugiej osoby do naruszania zasady równego traktowania.

MOLESTOWANIE (szykanowanie, w świetle art.183a §5 pkt.2 Kodeksu pracy)

Molestowanie to niepożądane zachowanie, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności drugiej osoby i stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery.

Przykład: Wykładowca regularnie podkreśla w czasie zajęć, że nie wyobraża sobie sceny miłosnej na deskach teatru pomiędzy dwoma mężczyznami na scenie, bo w jego opinii to jest „nienormalne” i „demoralizujące”. Mamy tutaj do czynienia z molestowaniem ze względu na orientację seksualną.

MOLESTOWANIE SEKSUALNE (w świetle art. 183a §6 Kodeksu pracy)

Molestowanie seksualne jest formą  dyskryminacji ze względu na płeć. Jest to każde niepożądane zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika/ucznia/uczennicy, którego celem lub skutkiem jest naruszenie jego/jej  godności, w szczególności stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery; na zachowanie to mogą się składać fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy.

Należy podkreślić, że sformułowanie „niepożądane zachowanie” akcentuje brak zgody na dane zachowania i wyrażenie wobec nich sprzeciwu.

Przykład: Wykładowca w czasie zajęć opowiada wulgarne żarty o charakterze erotycznym i komentuje wygląd studentek, w sposób uwłaczający i upokarzający. Jest to typowa sytuacja, kiedy mówimy o molestowaniu seksualnym.

MOWA NIENAWIŚCI

Mowa nienawiści to każda forma ekspresji, której celem jest wyszydzanie, poniżanie lub obrażanie drugiej osoby. Mowa nienawiści może mieć formę ustną, pisemną, a także graficzną.

Przykład: Wypisane na biurku znaki krzyża celtyckiego czy swastyki. Elementy tego typu są przykładem mowy nienawiści.



DODATKOWE PUBLIKACJE DOT. RÓWNEGO TRAKTOWANIA

Jak mówić i pisać o grupach narażonych na dyskryminację
Dostępność edukacji akademickiej dla osób z niepełnosprawnościami analiza i zalecenia
Ochrona przed dyskryminacją w Polsce. Stan prawny i świadomość społeczna. Wnioski i rekomendacje RPO
Raport – Molestowanie na polskich uczelniach publicznych


Opracowanie: Nina Gabryś-Janowska