Kryterium osób „z mniejszymi szansami” obejmuje następujące grupy:
- osoby, które w dowolnym semestrze roku akademickiego poprzedzającego mobilność pobierały stypendium socjalne – warunkiem zwiększenia podstawowej stawki stypendium w Programie Erasmus+ jest złożenie oświadczenia oraz pozytywna weryfikacja we właściwym dziekanacie o przyznanym stypendium socjalnym;
- osoby posiadające orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – warunkiem zwiększenia podstawowej stawki stypendium w Programie Erasmus+ jest złożenie oświadczenia oraz pozytywna weryfikacja w dziekanacie informacji o posiadanym orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności;
- osoby posiadające dzieci w wieku do 8 lat w roku realizacji mobilności – warunkiem zwiększenia podstawowej stawki stypendium w Programie Erasmus+ jest złożenie oświadczenia oraz okazanie uczelni do wglądu aktu urodzenia dziecka;
- osoby korzystające z prawa do azylu lub posiadającym status uchodźcy – warunkiem zwiększenia podstawowej stawki stypendium w Programie Erasmus+ jest złożenie oświadczenia oraz pozytywna weryfikacja we właściwym dziekanacie informacji o posiadanym prawie lub statusie.
Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach otrzymują dopłatę uzupełniającą do wsparcia indywidualnego w ramach dofinansowania z programu Erasmus+ wynoszącą 250 EUR miesięcznie w przypadku wyjazdu długoterminowego.
Student posiadający orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz jednocześnie otrzymujący stypendium socjalne może otrzymać tylko jeden dodatek 250 EUR miesięcznie. Dodatki dla studentów z mniejszymi szansami nie sumują się.
Studenci i niedawni absolwenci o mniejszych szansach otrzymują dopłatę uzupełniającą do wsparcia indywidualnego w ramach dofinansowania z programu Erasmus+ wynoszącą 100 EUR w przypadku wyjazdu krótkoterminowego trwającego od 5 do 14 dni lub 150 EUR w przypadku wyjazdu krótkoterminowego trwającego od 15 do 30 dni.
Studenci i pracownicy z orzeczonym stopniem niepełnosprawności są też uprawnieni do otrzymania dofinansowania w formie kosztów rzeczywistych.